زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

جایگاه اصحاب اعراف (قرآن)





اهل اعراف مشرف بر جمیع مردم از بهشتیان و دوزخیان‌اند؛ و منظور از اعراف قسمت‌هاى بالاى حجابى است که حائل بین دوزخ و بهشت است؛ به‌طورى‌که اعرافیان در آنجا، هم دوزخیان را مى‌بینند و هم بهشتیان را؛ و این مقام بدون شک مقام و منزلت رفیعى است مخصوص آنان.


۱ - اعرافیان و اعراف



اصحاب اعراف بر بلنداى حايل ميان دوزخ و بهشت قرار دارند:
• «وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْاْ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ؛ و در ميان آن دو (= بهشتيان و دوزخيان‌)، حجابى است؛ و بر «اعراف» مردانى هستند که هر يک از آن دو را از چهره‌شان مى‌شناسند؛ و به بهشتيان صدا مى‌زنند که: «درود بر شما باد!» اما داخل بهشت نمى‌شوند، در‌حالى‌که امید آن را دارند.»

۱.۱ - منزلت رفیع اصحاب اعراف


اوصافى که خدای تعالی در آیات بعد براى اصحاب اعراف ذکر مى‌کند و تذکراتى که به آنان مى‌دهد، امورى است که جز به اهل منزلت و مقربین درگاه خدا نمى‌تواند قائم باشد.
اینان در مقامى هستند که از خصوصیاتى که در سیماى فرد فرد اهل محشر است، به جمیع امتیازات نفسانى و تفاصیل اعمال آنان پى مى‌برند و حتى اهل دوزخ و بهشت را پس از رفتن به دوزخ و بهشت نیز مى‌بینند، و این مقام بدون شک مقام و منزلت رفیعى است مخصوص آنان، نه دوزخیان داراى چنان خصوصیتى هستند و نه اهل بهشت.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۴۶.    
۲. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۴، ص۲۶۱.    
۳. ↑ آلوسی، شهاب الدین، روح المعانی، ج۸، ص۱۲۳.    
۴. ↑ طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۵۴، ترجمه موسوی همدانی.    
۵. ↑ طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۵۴، ترجمه موسوی همدانی.    


۳ - منبع



مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۴۰۳، برگرفته از مقاله «جایگاه اصحاب اعراف».    


رده‌های این صفحه : اصحاب اعراف | موضوعات قرآنی




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.